Hepimiz kendi kişisel zaman yönetimi tarzlarımıza sahibiz. Bu tarzı iş yerinde yaptığımız her bir işe yansıtırız. Zaman Yönetimi Tarzımızın etkilerini yeni bir projeye başlamak, bir bölünmeye karşılık vermek, paralel işleri bir anda yürütmek, çalışma alanımızı organize etmek veya çalışma arkadaşımızla bir görevi paylaşmak gibi konularda kolayca fark edebiliriz. Kişisel zaman tarzınızı kendiniz için en avantajlı şekilde kullanabilmek için öncelikle tarzınızın ne olduğunu belirlemelisiniz.

Açıklamalar:

Aşağıdaki her yarım cümle için sizin zaman yönetimi tarzınıza en uygun kapanışı işaretleyiniz. Bazı cümlelerde, birden fazla seçeneğin size uygun olduğunu göreceksiniz. Bu durumda lütfen, size yakın olan seçeneklerden en güçlüsünü işaretleyiniz. Ekteki cevap formunda ilgili seçeneğinizi işaretleyiniz.

1.       Yeni bir projeye başladığımda yaptığım ilk iş….

a.       İhtiyacım olan tüm bilgileri toplamaktır.

b.       Diğer kişilerin fikirlerini almaktır.

c.       Her yerden bilgi bulmaya çalışmaktır.

d.       Hemen işe başlamaktır.

2.       Kağıt, evrak, vs. işlerine…

a.       Kişilerin benden beklediği şeyleri yapmakla başlarım.

b.       Evrakları ilgili işlere göre gruplayarak başlarım.

c.       Birinci öncelikteki işlere atlayarak başlarım.

d.       Beni en çok motive edecek, enerji verecek işlere başlarım.

3.       İşi bir başkasına devrettiğim andan itibaren….

a.       Problemleri çözmeye kaldığım yerden devam ederim.

b.       Ara ara diğer kişiye nasıl gittiğini sorarım.

c.       Birçok pozitif geri bildirim (feedback) sağlarım.

d.       O kişinin işi nasıl yaptığı ile ilgili bir çok detay soru sorarım.

4.       Benim zaten çok yoğun olduğum bir dönemde iş arkadaşlarımdan biri benden, bir projeyi devralmamı isterse…

a.       Yeni projeyi kabul eder fakat diğerlerinden gelen her yeni işi alamayacağımı düşünerek endişe ederim.

b.       Bu yeni projenin aşırı derecede acil olduğunu düşünmediğim sürece “hayır” derim.

c.       Yeni proje daha ilginç görünüyorsa ona da bir yer açarım.

d.       İş sıralamasında bu projeyi nereye yerleştirebileceğimi düşünürüm.

5.       Kişilerin hangi aksiyonun alınacağına karar verememesi yüzünden bir proje durduğunda…

a.       Kimin en mantıklı öneriyi yaptığını analiz ederim.

b.       Kişileri bir araya getirmeye uğraşırım.

c.       Öne çıkar ve bazı fikir ve önerilere set koymam gerekse de ilerlemeyi sağlarım.

d.       Kişileri yeniden enerjilendirmeye, motive etmeye çalışırım.

6.       İşyerime ulaştığımda ilk yaptığım iş…

a.       Haftanın rutinini değiştirecek beklenmedik bir şey çıkması için dua ederim.

b.       Çalışma arkadaşlarımla biraz sohbet eder onların işlerinin nasıl gittiğini öğrenirim.

c.       Kağıt veya elektronik ortam kullanarak işlerimi organize etmeye başlarım.

d.       En önemli işleri yapmaya başlarım ve etraftan gelen seslere kendimi kapatırım.

7.       Kağıtlarımı…

a.       Küçük tepecikler oluşturarak toplarım.

b.       İlgili dosyalara kaldırarak düzenlerim.

c.       Üzerinde çalıştığım projelerle ilgili olanları kolayca ulaşabileceğim yerlere koyarak düzenlerim.

d.       Acil durumlarda ben olmasam da başkalarının bulunabileceği şekilde düzenlerim.

8.       Bir başkası elimdeki proje ile ilgili olarak bana yardım teklif ettiğinde…

a.       Biraz tereddüt ederim. Bana yardım etmenin yardım edecek kişiye çok büyük yük olup olmayacağını düşünürüm.

b.       Hemen kabul ederim. “iki kafa birinden her zaman iyidir.”

c.       Biraz tereddüt ederim. Diğer kişi eldeki bilgileri doğru analiz edemeyebilir.

d.       Bu öneriyi kabul etmem. Diğerleri benim kadar hızlı ilerleyemez.

9.       Toplantıların başında biraz sohbet beni…

a.       Rahatsız hissettirir. Kişisel konulara girmemeyi tercih ederim.

b.       Sabırsızlandırır. Bir an önce konuya girmeliyiz.

c.       Enerjilendirir. Toplantı boyunca süper bilgiler alıp vereceğimizi söylerim.

d.       Rahat hissettirir. Hepimiz birbirimizi daha iyi tanırsak bir arada daha rahat çalışırız diye düşünürüm.

10.   Bir proje için bana tamamlama süresi verildiğinde…

a.       Zamanı en iyi şekilde kullanacağımı değerlendiririm.

b.       Son ana kadar beklerim. Baskı altında çok verimli çalışıyorum.

c.       Hemen işe başlarım. Yapılıp bitene kadar rahat edemem.

d.       Bu projenin benim diğer kişilere olan sorumluluklarım ve sözlerime ek olarak ne şekilde ilerlemesi gerektiğini düşünürüm.

11.   Masamın üzerinde ya da yakınında…

a.       Elimdeki işlerim adımları konusunda bir liste bulundururum.

b.       Elimdeki projelerin detaylı bir iş programını bulundururum.

c.       Dikkatimi toplamama, motive olmama yardım edecek özlü sözler bulundururum.

d.       Sevdiklerimin resimlerini bulundururum, bu resimler günümü aydınlatır.

12.   Grubum bir karara çok çabuk vardığı zaman…

a.       Tatmin olmam. Durumu çok basite indirgemiş olabiliriz.

b.       Endişelenirim. Başkalarının fikirlerini değerlendirmemiş olabiliriz.

c.       Rahatlarım. Artık bir sonraki işe başlayabiliriz.

d.       Hayal kırıklığına uğrarım. Yaratıcı bir tartışmayı kısa kesmiş, kapatmış olabiliriz.

13.   Ben meşgulken, bir başkası “ne haber” demek için uğramışsa, genellikle…

a.       Üstünde çalıştığım işe geri dönebilmek için sabırsızlanırım.

b.       Üzerinde çalıştığım detaylarda uzaklaşırım.

c.       O kişinin nasıl olduğunu duymak için çıkan bu fırsatı kaçırmam.

d.       Günümün içindeki bu çeşitlilikten dolayı rahatlarım.

14.   Karar alırken…

a.       Herkesi dahil etmekten hoşlanırım.

b.       Olayı kısa keser kararımı alırım.

c.       Aksiyon almadan önce tüm bilgilerimi toplar ve değerlendiririm.

d.       Grubumdaki insanlarla yeni fikirleri paylaşır, tartışırım.

15.   Çalışma alanım çok karmaşıklaştığında…

a.       İnsafsızlaşırım. Önümdekilerim işe yarayıp yaramadığı konusunda tereddüde düşersem atarım.

b.       Bütün eski kağıtları bir dosyaya koyarım. Daha sonra bir başkasının ihtiyacı olabilir.

c.       Yaratıcı olurum. Birbirleri ile ilgili evrakları ilgili dosyaya atarım.

d.       Organize olmaya başlarım. “her şey için bir yer, her şey yerine.”

16.   Zamanın için farklı talepler varsa…

a.       En eğlenceli iş hangisi ise hemen ona atlarım.

b.       Grubumun ve benim hedeflerime bakarak öncelikleri belirlerim.

c.       En acil olduğunu düşündüğüm işe başlarım.

d.       Benim yardımımdan en çok faydayı kimin ya da hangi, işin faydalanacağını düşünmek için duraklarım.

17.   Bir toplantıda zamanı tutmaktan ben sorumluysam…

a.       Herkesin katkı yapmaya, fikir paylaşmaya zamanı olursa mutlu hissederim.

b.       Ajandadaki her konunun üzerinden geçilmiş olduğuna emin olurum.

c.        Kişilerin katılımları için limitler koyar böylece her şeyin zamanında yetişmesini sağlarım.

d.       Tüm paylaşımlar ve katılımlar, herkesin fikirlerini açıklamasından dolayı zamanı aşmış olduğumuzu fark ederim.

18.   Çok önemli bir projenin ortasındayken telefon çaldığında….

a.       Sosyal olabileceğim bir mola olması umuduyla hemen açarım.

b.       Duymazdan gelirim. Projeyi bitiş çizgisine yaklaştırmak telefona bakmaktan daha önemli.

c.       Cevaplarım. Eğer açmazsam arayanın ne hissedeceğini düşünürüm.

d.       Sesli yanıt sisteminin devreye girmesini beklerim. Arayana işlerim bittikten sonra dönerim.

19.   Tartışmalarda…

a.       Kişiler hemen ana konuya girerse çok mutlu olurum.

b.       Grup her katılımcının kararını tek tek dinlerse çok rahat olurum

c.       Grup her noktanın üzerinden tek tek geçerse çok rahat olurum.

d.       Kişiler o anın etkileri ve ortamına göre kararlar alırsa çok rahat ederim.

20.   Benim çalışma alanım…

a.       Dağınık görünür fakat aradığım her şeyi istediğim an bulabilirim.

b.       Rahat görünür. Ziyaretçilerin rahat hissetmelerini isterim.

c.       Çok dikkatlice organize edilmiştir. Her şey yerli yerinde ve düzenlidir.

d.       İstediği gibi çalışabilmem, istediğim şeyi istediğim yere koyabilmem için çok rahattır.

21.   Bir beyin fırtınası seyansındaysam…

a.       Fikir alış verişinin keyifli olduğunu düşünürüm.

b.       Herkesin fikri alındığı için rahat ve güvenli hissederim.

c.       Kişilerin önerdikleri fikirlerin çok sıradan olduğunu düşünürüm.

d.       Kişiler bir dairenin etrafında dönüp duruyorlar ve hiçbir yere varamıyorlar gibi hissederim.